Beparvolikning nozik san’ati

Atrofingizdagi hamma baxtiyor, hammani omadi kelgan, bir do‘stingiz so‘nggi rusumdagi telefon olsa, boshqasi esa chet elda sayohatda yuribdi. Shunda beixtiyor ko‘nglingizdan naqadar baxtsiz insonman, menikidek zerikarli hayot hech kimda bo‘lmasa kerak degan fikrni o‘tkazganingiz aniq. Lekin, shoshmang, hammasi sizga ko‘ringanidekmikan ?

Mark Mensonning “Beparvolikning nozik san’ati” asarida bu holatni chiroyli va tushunarli qilib izohlab bergan. Ya’ni, hammaga beparvo bo‘lishni maslahat bergan. Bu beparvolik siz o‘ylagan “befarqlik” emas! Aslo!

Beparvo odam deganda ko‘pchilik hayotdagi g‘ala - g‘ovurlarni pisand qilmaydigan sokin insonni tasavvur qiladi. Ularning ko‘z o‘ngida tepsa - tebranmas, dunyoni suv bossa to‘pig‘iga chiqmaydigan odam gavdalanadi. Beparvolik befarq bo‘lishni anglatmaydi. Bu o‘zgacha bo‘lishdan qanoat hosil qilishni ifodalaydi.